Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου - 23 Απριλίου

«Πάντοτε φανταζόμουν τον παράδεισο ως κάτι που μοιάζει με βιβλιοθήκη». 

― Jorge Luis Borges

*φωτογραφίες από Google

Instagramming: Drink coffee & read good books

@evacookie 

"Το χειρόγραφο της Άκρα" του Paulo Coelho & "Ο Προφήτης" του Kahlil Gibran

Συγγραφείς: Paulo Coelho / Kahlil Gibran
Εκδόσεις: Λιβάνη / Ιάμβλιχος
Σελίδες:  188 / 90

        
           Χωρίς να το έχω σχεδιάσει, έτυχε να μου κάνουν δώρο το «Χειρόγραφο της Άκρα» του Coelho και να αγοράσω τον «Προφήτη» του Gibran σχεδόν ταυτόχρονα. Κάνοντας μια γρήγορη έρευνα στο Goodreads, διαπίστωσα πως πολλοί τα παρομοίαζαν. Έτσι, τα διάβασα το ένα μετά το άλλο και διαπίστωσα πως, πράγματι, έχουν πολλές ομοιότητες.

            Και τα δύο βιβλία έχουν ακριβώς την ίδια δομή. Πρόκειται για δύο ανθρώπους, δύο «προφήτες» όπως σίγουρα θα τους χαρακτήριζαν την εποχή στην οποία μιλούν, οι οποίοι βρίσκονται μπροστά σε ένα ακρωτήριο και απαντούν σε ερωτήσεις.

            Θα τα χαρακτήριζα «βιβλία σοφίας», κάθε κεφάλαιο (ερώτηση των ακροατών και απάντηση του προφήτη), σχετίζεται με βασικές έννοιες όπως η αγάπη, η προσφορά, η ελευθερία, ο πόνος, η φιλία, ο χρόνος, η δουλειά, η ομορφιά, ο θάνατος. Προσεγγίζουν τη φιλοσοφία στα πλαίσια μιας θρησκευτικής πνευματικότητας. Σίγουρα πρόκειται για να αναγνώσματα πλούσια σε ηθικά διδάγματα, που αφήνουν μια γεύση αισιοδοξίας.

            Το γεγονός του ότι μοιάζουν τόσο πολύ θα μπορούσε να λειτουργήσει και θετικά και αρνητικά. Ωστόσο, αν δούμε το καθένα ξεχωριστά, μπορούμε να κάνουμε λόγο για ένα ευχάριστο ανάγνωσμα που έχει κάτι να μας πει.

"Άκου ανθρωπάκο", του Βίλχελμ Ράιχ

Συγγραφέας: Βίλχελμ Ράιχ

Εκδόσεις: Γνώση

Σελίδες: 138

            Το «Άκου Αθρωπάκο» είναι ένα βιβλίο διαφορετικό από τα άλλα. Είναι ένα βιβλίο που μιλά για την ανθρώπινη φύση και τις αδυναμίες τις, για την ανθρώπινη κοινωνία και τα επαναλαμβανόμενα λάθη της, για αλήθειες που κρύβουμε μέσα μας και δε θέλουμε να παραδεχτούμε.

            Μια συνεχής ροή λόγου, που κόβει την ανάσα του αναγνώστη. Ένα κατηγορώ προς κάθε μορφή αθλιότητας που ο «ανθρωπάκος» έχει επιδείξει ανά τους αιώνες. Λόγια διαχρονικά, κατηγορίες με πανανθρώπινο χαρακτήρα, μηνύματα με πολύ βάθος και νόημα. Σίγουρα δεν είναι ένα βιβλίο που θα σας χαροποιήσει. Πιο πολύ είναι ένα βιβλίο που θα σας «ξυπνήσει».

            Το βιβλίο έχει ως σημείο αναφοράς την ανθρώπινη πνευματική ελευθερία και στόχο την ανάδειξη της μικρότητας και της μικροψυχίας που κρύβει ο «ανθρωπάκος» μέσα του, σε έναν κόσμο γεμάτο κόμπλεξ για τον εαυτό του. Ο «ανθρωπάκος» βλέπει, παρατηρεί αλλά εθελοτυφλεί. Κρύβεται πίσω από τις αδυναμίες του. Δεν αποζητά την αλήθεια και την αυθεντικότητα των πραγμάτων, παρά μόνο την σιγουριά που νομίζει πως του χαρίζουν οι «μεγάλοι» ηγέτες του.

            Ένα βιβλίο που απαιτεί σίγουρα παραπάνω από μια αναγνώσεις για να αισθανθεί κανείς τα λόγια του. Αποτελεί ένα μάθημα για τον εαυτό μας  και ένα δώρο για να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να αλλάξουμε. Αξίζει να το διαβάσετε.

* Ο Βίλχελμ Ράιχ φυλακίστηκε και πέθανε μέσα στις ομοσπονδιακές φυλακές των ΗΠΑ για το βιβλίο του «Άκου ανθρωπάκο».