O Aύγουστος Κορτώ στον Ιανό

Την Τρίτη 19/6 ο Αύγουστος Κορτώ παρουσίασε το βιβλίο του "Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλα" στον Ιανό της Θεσσαλονίκης και ήταν απλά μοναδικός! Ο χειμαρώδης λόγος του και το πηγαίο χιούμορ του σε έκαναν να μην τον χορταίνεις και να μην καταλαβάινεις πως περνά η ωρα. Συνεσταλμένος αλλά ταυτοχρόνως τόσο άνετος και πρόθυμος να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση, ήταν απλά... απολαυστικός!

 

 

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ :)

"Εγώ ο Ζάχος Ζάχαρης" της Λένας Διβάνη

Ένα όμορφο βιβλίο που έχει να σου δώσει σημαντικά μηνύματα. Πρόκειται για την ιδιαίτερα γοητευτική ιστορία του Ζάχου, του γάτου της Λένας Διβάνη.

          Η υπόθεση ξεκινά όταν ο Ζάχος υιοθετεί τη συγγραφέα (ναι, έτσι γίνεται, μη γελιέστε, θα το καταλάβετε στην πορεία της ανάγνωσης). Αφηγητής της ιστορίας είναι ο ίδιος ο γάτος, μιας ιστορίας που έχει πολλά να σου μάθει για τις ανθρωπογατικές σχέσεις αλλά και για τον άνθρωπο γενικά. 

          Ο Ζάχος περιγράφει τη ζωή του με τη συγγραφέα, εξιστορεί περιστατικά, δείχνει την τρυφερή, τη διακριτική και την καυστική του πλευρά.  Το κυριότερο; Μας δείχνει πώς πρέπει να αγαπάμε. Ο ίδιος δίνει την ανιδιοτελή αγάπη του χωρίς εκπτώσεις. Δέχεται τους άλλους όπως είναι και μας προτρέπει να κάνουμε το ίδιο. Μέσα από την εξιστόρησή του, βλέπουμε τη ζωή του αλλά και τη σχέση του με την αγαπημένη του «δεσποσύνη» .

          Η ιστορία τελειώνει όταν σιγά σιγά τελειώνει και η ζωή του Ζάχου. Τότε όμως είναι που ο ίδιος πετυχαίνει τον σκοπό του, καταφέρνει να τρυπώσει σε ένα βιβλίο της «δεσποσύνης του» και να γίνει η μούσα της. 

          Όσοι έχετε γάτο θα μπείτε αμέσως στο νόημα, όσοι δεν έχετε… πιθανόν να θελήσετε να αποκτήσετε έναν! Τον Ζάχο πάντως θα τον αγαπήσετε! Στο τέλος, το βιβλίο θα σας αφήσει ένα δάκρυ, ίσως, και μια γλυκιά μελαγχολία. 

 

 

Φωτογραφίες από την παρουσίαση του βιβλίου στη Θεσσαλονίκη

Παραλογισμός (;)

          Ήθελα καιρό να γράψω. Ξεκινούσα αλλά πότε δε κατάφερνα να τελειώνω τις σκέψεις μου. Κάθε μέρα λέω «σήμερα τερματίσαμε τον παραλογισμό». Πάντα όμως έρχεται η επόμενη για να με διαψεύσει φαντασμαγορικά. Δε ξέρω πια τι άλλο, νέο παράδοξο, να περιμένω αλλά ξέρω πως όλο και κάτι καινούργιο θα συμβεί. Εκεί είναι που κάθεσαι λίγο και σκέφτεσαι. Μήπως τα πράγματα ήταν πάντα τόσο παράλογα κι εγώ απλά δεν το έβλεπα; Ναι, μπορεί. Ίσως και να ήταν. Μάλλον ήταν. Παράλογα και καλά καμουφλαρισμένα. Τώρα απλά τα βλέπουμε σε όλο τους το μεγαλείο.

          Δυσκολεύομαι να προσδιορίσω την κατάσταση μας. Το μόνο σίγουρο είναι πως διαφέρει από πριν. Δε μπορώ να την προσδιορίσω όμως πάνω σε μια κλίμακα με μέτρο το παράλογο. Σαν να ανεβοκατεβαίνει ο δείκτης συνεχώς. Προσπαθώ να κοιτάξω το πριν, το μετά, τις συγκυρίες. Κοιτώντας την κατάσταση από την δική μου πλευρά, με βάση τη δική μου ζωή, τη δική μου ηλικία, τη δική μου μικρή εμπειρία και γνώση, όλα φαίνονται τόσο πολύπλοκα. Είναι η στιγμή που σκέφτεσαι «είμαι 22 και νόμιζα πως κάποτε θα ξεκινούσα τη ζωή μου…». Μετά, σε μια πιο ψύχραιμη φάση, ξανασκέφτομαι.

          Έχουν υπάρξει πολύ πιο δύσκολες εποχές και καταστάσεις σε αυτόν τον πλανήτη. Έχουν υπάρξει πολύ πιο δύσκολες εποχές σε αυτή τη χώρα. Έναν πόλεμο να σκεφτεί κανείς αρκεί.  Τότε είναι που συνειδητοποιώ ότι πρέπει να ηρεμήσω λιγάκι.

          Εν τέλει δε ξέρω…. Επιστρέφει ξανά όλο αυτό το συνονθύλευμα των εύθραυστων σκέψεων και ξαναχάνομαι.

Ε. 

Instagramming

1. Φιλοσοφική  2.Σ'ευχαριστώ για τις αναμνήσεις  3.Pamperin' myself a bit

4. Καφές πριν την εξέταση  5. Ολύμπιον, Θεσσαλονίκη 6. Nietzsche bookmark

7. Παραλία, Θεσσαλονίκη 8. Friends! 9. Sherlock, big addiction!